A przecież od małego córki traktują Wojciecha Kossaka za ideał mężczyzny. Zachwycał wyglądem, talentem, wiedzą, obyciem, hojnością (s. 59). Jest najważniejszą osobą dla poetki, zwłaszcza, że jej życie z kolejnymi mężami układa się tak, że od ojca jest nieustająco zależna. I do tego ten garb. Wciąż stara się, aby ukryć swoją wadę postawy. Pozuje zawsze tak, by nie była ona widoczna, choć w świecie, w którym piękno i młodość kobiet ceni się najbardziej, garb jest największym obciążeniem i musi obniżać poczucie własnej wartości.

Lilka wzięła stąd dla siebie lekcję, że kobieta musi być atrakcyjna i musi być młoda, a przynajmniej powinna młodo wyglądać, i już jako nastolatka śledziła zmarszczki na swojej twarzy, stosowała kosmetyki i zabiegi upiększające. Nieraz przecież słyszała, jak Tatko i jej brat Jurek śmiali się lekceważąco ze “starych pudeł”. “Stare pudła” nie były warte uwagi panów, nie były warte uwagi w ogóle, nie nadawały się do flirtu ani do miłości, przenigdy nie chciała i nie mogła zmienić się w “stare pudło” (s. 60).